Fantasie versus werkelijkheid binnen BDSM

“Fantasie versus werkelijkheid binnen BDSM” is voor BDSMforyou.nl geschreven door Meesteres Moriah.

Binnen BDSM kom ik het voortdurend tegen: het verschil tussen wat mensen denken dat het is en wat het in werkelijkheid betekent om het te léven. Dat verschil is vaak groter dan men zelf doorheeft. In fantasie is alles fijn, intens en opwindend. In de werkelijkheid is het veel gelaagder, pijnlijker en soms ook confronterender.

Romantisch verhaal

Een tijd geleden werd ik benaderd door een man uit Finland die ik nog nooit had gesproken. Hij wilde mijn slaaf worden en het liefst meteen bij mij intrekken. Hij zou zijn leven daar achterlaten, zei hij, alles opgeven om zich volledig aan mij over te geven. Het klonk dramatisch, alsof hij zichzelf in een romantisch verhaal had geplaatst waarin totale overgave het ultieme bewijs van toewijding was.

Maar wat hij beschreef had niets met overgave te maken. Het was een projectie van een fantasie waarin ik slechts een bijrol speelde die hij zelf al had ingevuld. Werkelijke overgave ontstaat niet uit het verbranden van schepen en zeker niet uit het plotseling verplaatsen van iemands leven naar een onbekende Dominant. Werkelijke overgave groeit langzaam, uit vertrouwen, uit kennen en gekend worden, uit het samen bouwen aan iets dat realistisch kan bestaan. Zonder dat fundament blijft er alleen een idee over. En een idee is geen relatie, geen dynamiek en geen BDSM.

Hij deed dit voor mij?

Hetzelfde mechanisme zag ik onlangs terug bij een beginnende sub met wie ik contact had. Op een dag vertelde hij trots dat hij een kleinere kuisheidskooi had gekocht omdat de vorige te comfortabel zat. Hij had dat, zo zei hij, voor mij gedaan. Toen ik hem uitlegde dat dit helemaal niet voor mij was, maar voor zijn eigen beleving, viel er een stilte. Wat hij had gedaan, was zijn eigen fantasie voeden en die vervolgens presenteren als toewijding.

Dat inzicht vond hij eerst leerzaam, maar een paar dagen later verdween het contact. De beginnende D/s bleek ineens niet meer zo interessant, te onverenigbaar met zijn leven, te intens of iets van die strekking. Misschien omdat het echte gesprek over afstemming, grenzen en wederkerigheid minder opwindend was dan het beeld dat hij zelf had gecreëerd. In fantasie kun je immers precies doen wat je wilt, zonder dat iemand daar iets van vindt of zonder dat je rekening hoeft te houden met de realiteit van een ander mens.

Safeplace

Fantasie is een veilige plek. Daar bestaat geen echte pijn, alleen het idee van pijn. Daar bestaat geen onzekerheid, alleen het verlangen om alles te kunnen dragen. Daar kun je zeggen dat je “alles wilt ondergaan” zonder ooit te ervaren wat dat werkelijk betekent. Ik - en met mij velen - hoor het vaak, die grote woorden. Mensen die roepen dat ze keihard aangepakt willen worden of dat ze alles willen doen voor een Meesteres. En opvallend genoeg zijn het vaak juist diezelfde mensen die schrikken wanneer een spel daadwerkelijk begint en de eerste fysieke of mentale spanning voelbaar wordt.

Dat is geen verwijt, maar het laat wel zien hoe groot het verschil is tussen denken en ervaren. Fantasie speelt zich af in een gecontroleerde omgeving, namelijk je eigen hoofd. Werkelijkheid speelt zich af tussen twee mensen, met lichamen, emoties, grenzen en verantwoordelijkheden. In de praktijk blijkt BDSM veel minder spectaculair dan men verwacht, maar juist veel intenser omdat het echt is. Het vraagt communicatie, afstemming, vertrouwen en vooral eerlijkheid naar jezelf.

BDSM is geen toneelstuk waarin iemand een rol kan aantrekken en die vervolgens zonder gevolgen kan spelen. Het is een interactie waarin beide mensen aanwezig moeten zijn, met alles wat ze meebrengen. Dat betekent dat verlangens onderzocht worden, niet uitgevoerd omdat ze toevallig op een lijstje staan. Dat betekent dat een Dominant niet automatisch alles wil wat een sub denkt te moeten aanbieden. En dat betekent dat overgave draait om consistentie en vertrouwen.

Waarom dan toch die fantasiewereld?

Waarom blijven zoveel mensen dan toch hangen in die fantasiewereld? Omdat fantasie geen weerstand biedt. Fantasie stelt geen vragen terug. Fantasie corrigeert je niet wanneer je jezelf iets wijsmaakt. In fantasie kun je de perfecte slaaf zijn, de perfecte Dominant ontmoeten en een dynamiek beleven zonder twijfel of kwetsbaarheid. Maar zodra het werkelijk wordt, komt er iets anders bij kijken: jezelf laten zien zoals je bent, niet zoals je denkt dat je zou moeten zijn.

En juist dat maakt echte BDSM waardevol. Niet omdat het lijkt op wat je ooit hebt bedacht, maar omdat het je dwingt om aanwezig te zijn in het moment, in contact met de ander. Daar zit de diepte, de spanning, de verbinding en soms ook de confrontatie die nodig is om een dynamiek werkelijk te laten groeien.

BDSM is geen sprookje. Het is geen ontsnapping aan de werkelijkheid, maar eerder een manier om er heel bewust in te staan. Het kan prachtig zijn, intens en vervullend, maar alleen wanneer mensen bereid zijn hun fantasieën los te laten en te kijken wat er werkelijk kan ontstaan.

Wie in dromen wil blijven, moet vooral blijven dromen.
Wie BDSM wil beleven, zal moeten durven wakker worden.

Meesteres Moriah

Bronvermelding

Tekst: Meesteres Moriah
Fotografie: 123rf.com