Gelderse rookworst

Handtas

Goedemorgen. Het is nog vroeg en ik rommel wat door het huis. De kamer op orde maken. Ik vind het fijn als het netjes is. Ja, ze ligt nog in bed. Geneukt ja, gisterenavond. Ik gun haar dat. Het gaat om meer dan liefde. Het is overgave, geven aan elkaar. Hij is groter geschapen ja. Een man, gespierd ook met een tattoo op zijn rug. Die tattoo was prachtig ja. Ik was erbij. Natuurlijk safe, wat dacht jij dan? Eigenlijk zijn wij heel normale verstandige mensen.

Hij is al weg. Gedoucht en vertrokken. Zij slaapt nog en ik ben altijd vroeg. Drink mijn koffie, jus d orange en eet een broodje. Straks plast ze op mij. Ik weet dat je het gek vind. Nee gewoon in de douche. Ik op mijn knieën zij hoog boven mij. Klopt, dat is vernederend en ook een beetje raar. Wij vinden het heerlijk en de bevestiging is fijn. Ik vind haar heerlijk. Dan kijk ik op, sluit mijn ogen en open mijn mond. Een deel slik ik, het meeste laat ik overstromen. Ja klopt, maar ik ben ook als minder dan een hoer voor haar.

Of ze van mij houdt? Ze houdt mij zeker, daar zorg ik zelf wel voor. We zijn een stel snap je. Mensen die elkaar hebben gevonden. Water en vuur, zwart en wit, Wim en Jan, zoals je vader en moeder. Althans, dat gun ik jou dan weer. Dat je ouders elkaar in hun jeugd vonden. Schoorvoetend samen de wereld ontdekte via zondagsschool, dansles en stiekem roken achter een schuurtje. Dat ze nog steeds samen zijn. Hand in hand en met een verliefde blik naar elkaar. Zo zijn wij. Partners in crime. Sadist en masochist. Niet dat ik van de heftige pijn ben hoor. Tot ze zegt dat ik moet incasseren. Dan is het dragelijk. Snap je?

Hoe wij elkaar ontmoet hebben. Ha ha, niet. Ze vond mij en nam me. Zoiets. Jij gelooft dat je als medewerker ook gevonden wordt. Je nieuwe baan als een soort magic? Dat is het sprookje wat de mevrouw van personeelszaken je graag vertelt. Uiteindelijk sta je in een databank bij drie detacheerders en is je naam voor veel geld verkocht. Je bent handel, een ding dat wordt verkocht. Natuurlijk gun ik je de droom, het zorgt voor een lang en gelukkig leven. Of in dit geval een heerlijke carrière in een prachtige baan. Wij twee zijn realistisch. Als zij mij wil neuken dan doet ze dat. Wij spreken dingen uit. Zien zaken voordat ze gebeuren. Misschien zijn wij samen wat slimmer dan de rest.

Ow hoe wij elkaar vonden. Zij vond mij. Nee, geen big deal, gewoon een dingetje wat ik graag aan je duidelijk wil maken. Het was volgens mij voorjaar. Ja, pinksterweekend of zo. Prachtige warme dagen. Dus mijn partner en ik wilde er tussen uit. Camping, tentje, even niets. Natuur, vrij en samen. Ja zo een klein tentje. We stonden op een rustig veld met wat caravans. De caravanbezitters kijken altijd wat raar naar mensen met een tentje. Alsof het armoede is. O, je kampeert niet? Dat kan ook. Anyway daar was dus die vrouw met die camper.

Nee geen super grote camper wel een bijzondere vrouw. Keer een praatje mee gehad. Wij samen met haar. Ze was alleen, wij niet. Het onderwerp? Het weer, de ruime plaatsen, de omgeving en het ruime aanbod in de kleine kampeerwinkel. Dat, nee geen enkele hint naar kinky. Ze droeg een spijkerbroek net als ik en als het s avonds koud was dan allebei een sweater. Gewoon, snap je? Niet? Oké, wat moet ik er meer over vertellen. Het is zo simpel!

De blik, je voelt het. Ik voel het. Als er een dominant bij mij in de buurt is dan springt er een lampje aan. Dan gaat er een belletje in mijn hoofd. Kijk ik rond of er een vraag is, of ik iets kan doen. Gewoon voor die persoon, die iemand. Diegene die mijn belletje liet rinkelen, die mij aansprak op mijn sub mode. Ha ha, nee gewoonlijk ben ik liever lui dan moe, vind ik het heerlijk als er mensen om mij heen zijn die mij verzorgen en ja, ik werk als manager dus dan weet je het wel. Maar dan, zoals nu, hier in huis. Alles is zoals zij van mij verwacht: netjes en schoon.

Op de camping? Ow dat… Ja, eigenlijk niet zo een heel bijzonder verhaal. Ik kwam uit het toilet. Je kent die gebouwen wel. Dus ik liep naar buiten en daar was zij. Nee, niet mijn partner, ja uiteindelijk wel, laat ik zeggen niet mijn reisgenoot. Wijdbeens, dwingende blik, ik weet niet, het kan best dat ze vriendelijk glimlachte hoor. Ze duwde me tegen de muur. Niet fysiek maar ik liep achteruit, draaide, nou ja rug tegen de muur. Het moest vast een vraag geweest zijn. Wat zeg je? Ja, lampje duidelijk aan en een belletje rinkelde. Denk eerder dat het toen een heel carillon was dan een belletje. Voor mij was het raak: liefde, verlangens, dienstbaar willen zijn, alles kwam los.

Voor de tranen over mijn wangen rolden vroeg ze of ik begrepen had wat ze zei. Ik moest in ons tentje gaan liggen en daar blijven. Onafhankelijk hoe lang het zou duren. Ze zou me komen halen. Dus deed ik het. Bloedheet, zon op onze tent en ik bleef. Lag op het bed en draaide, woelde, rolde om en zuchtte eens. Eerst wil je niet slapen en dan gebeurt het toch. Word je duf wakker en weet je niet meer hoe laat het is. Gelukkig wel waar je bent, ik was. Lig je op bed, op mijn rug, armen onder mijn hoofd, starend naar de punt van de tent. Niet weten wat er buiten gebeurt, ja mijn vriendin, gut. Ik realiseerde mij later pas dat ze toen haar spullen al had meegenomen.

Toen de rits van de tent open ging hoopte ik dat ze binnen zou komen. Ik weet niet eens meer wie. De vrouw van de camper of mijn vriendin. Als het maar iemand was. De winnares van het duel. Een shoot out met twee historische pistolen. Allebei een kogel, allebei mis en dan een gevecht. Zo moet het gegaan zijn maar dan op een vrouwenmanier. Netter, beschaafder. Ze wenkte me en gaf me geen woord. Terwijl ik onhandig op handen en voeten uit de tent kroop hoorde ik alleen maar dat ik stonk, dat ik bezweet was, moest douchen en daarna in de camper moest komen. Ik wist wel dat het moest, maar hey dit was ook allemaal nieuw voor mij.

Volgens mij heb ik uiteindelijk bij de douches overgegeven. Alle spanning eruit. Ik voelde me een soort van bevrijd. Teveel details? Sorry, je vraagt erom en ik voel geen noodzaak om ook maar iets voor je achter te houden. Het is een eerlijk verhaal hè. Ik was snel. De deur van de camper stond open. Midden in die camper stond een stoel. Gek hè, had ik nog nooit gezien. En terwijl ik sta te kijken hoor ik haar stem. Zegt ze hetzelfde, dat het gek is een losse stoel in een camper. Volgens mij heeft ze me toen al slaaf genoemd, of ding, dat kan ook. Ik weet het niet meer. Voelen laat je het verleden anders herinneren. Ja, ik voel me goed. Even een slokje water, moment.

Dus nou ja, goed, ik op die stoel. Nee niet naakt. Zij wel. Ja stom, nu ik erover nadenk. Nee niet naakt, bikini of iets. Ik zag wel alles. Ja ik een short en een shirt en touw om mijn enkels en daarna pas mijn polsen. Haar vingers gretig over mijn lichaam terwijl ze vertelde. Het leven als een sprookje. Dat ze op een slaaf wacht. Ja, je hebt gelijk, dan heeft ze me toch al daar slaaf genoemd. Klopt ja. Maf, nu ik het je vertel komen er wel dingen terug. Ze stond achter mij en trok mijn hoofd omhoog en achterover. Ik stond het toe, gek hè. Ik voelde me zo veilig en zo oké. Het enige wat ze vroeg was of ik haar volgde. “Volg je me” ik hoor het zo weer, zo warm, zo vol liefde. Ik heb niets ontkennends gezegd of gedaan.

Dus opende ik mijn mond toen ze spuugde. Instinctief ja. Zij opende haar mond en blijkbaar wist ik wat er kwam. Alles in een keer opgevangen. Ja mijn eerste keer. Gek hoor als ik er nu aan denk dat alles zo vanzelfsprekend was. Ik kende haar toen denk ik drie dagen, vier misschien, nee twee. Het doet er niet toe. Ja, ik zat daar, nee ze maakte me niet los. Ze vertelde van alles. Ik weet nog dat ze dingen herhaalde. Ja, een soort vertellen wat ze wou, noem het een mantra. Volgens mij raakte ik in een soort trance. Nee, niet te warm, niets gedronken of gegeten. Gewoon haar aanwezigheid, het gevoel wat je samen bent. Meesteres en slaaf. Dat voelde ik toen al heel sterk.

Ja, de koelkast ging open. Nee, ik had geen idee. Wilde niet bedenken wat ze zou doen. Wat zij doet is goed. Ja, zo werkte het toen en zo werkt het nu. Het was Gelderse rookworst in folie, je kent ze wel in die verpakking. Die stroopte ze eraf. Daarna trok ze mijn hoofd achterover en duwde het ding erin. Nee niet bij haar, bij mij. Mijn mond, ik sperde en dan gaat het niet verder. Nee, ja ik had al over gegeven. Langzaam door, slikken. Joh, ze fluisterde heel hees in mijn oor dat ze er geil van werd. Dat is een major turn on hoor. Maar het lukte niet

Toen ging zij op die tafel. Ja van die camper. Ja ongelofelijk, het kraakte wel. Zet haar benen wijd en duwt dat ding erin. Die rookworst ja. Weet je wel hoe dik dat is? Zo naar binnen. Mijn mond moet open gevallen zijn. Ja… Nee geen details. Nee, toen kwam ze nog niet klaar. Stond ze op, noemde mij slet of zo of nee, volgens mij zei ze alleen maar dat ze het wilde en ik deed het. Open, gewillig, slikte, kokhalsde, duwde het ding weg met mijn tong. Streelde zij mijn wang. Liefdevol. Deed ze het weer. Ik bleef, wijder open, geen verzet, slikte, kokhalsde, ze hield hem daar en ik keek haar aan. Rust, balans, vrede. Zo thuis was ik nog nergens ooit geweest.

Vanaf dat moment ben ik nergens meer zonder haar geweest. Geleid, soms aangelijnd, soms met duidelijke instructies en het enkele moment dat er niets is dan bedenk ik zelf wat zij van mij verwacht en wat haar trots maakt. Dat is mijn leven, zo is het nu en het maakt mij gelukkig. De andere dag heb ik de tent opgeruimd en zijn we met de camper naar haar huis gereden. Belachelijk om er dan achter te komen dat zij maar tien minuten bij mij vandaan woont. Zo gaan dingen soms. Ze heeft mij wel verteld dat ze lang op mij heeft gewacht. Dat ze het eerder had geprobeerd en nooit tot succes was gekomen. Met mij wel en dat alleen al maakt mij zo trots en zo verschrikkelijk blij.

We kopen nog weleens Gelderse rookworst. En ja ook lange rechte bananen, komkommer en hoe heet dat, avocado? Ze shopt ook online en dan staat er weer een doos bij de deur. Of doosje of praten we een lange avond over een nieuw meubel of een bokje. Dat betekend voor mij een klusweekend en na een maand een prachtig resultaat. Ons leven is mooi. Zij leidt maar geeft ook veel om mij. We ervaren het allebei als bijzonder dat het kan. Twenty four seven of tpe of Ds of wat dan ook. Ik noem het liefde, dat is wat ik voel bij haar en dat is wat leeft in mij.

En jij lieve lezer? Je hebt mijn verhaal en je eigen dromen. Nu weet je dat het bestaat. Ik kan je de striemen op mijn rug laten zien of een rondje door ons huis gaan en alle haakjes voor sm aanwijzen. De kast openen met onze spullen. Nee, we kunnen haar niet storen. Dat kan echt niet. Maar ze bestaat, is echt en ik volledig van haar. Zo wacht het ook op jou. Ergens is ze: de machtige krachtige dromerige. Of hij: de welwillende slaaf. Het heeft geen zin om dingen te pushen. Alles komt op het juiste moment. Het enige wat ik van je vraag is er klaar voor te zijn. Zeker te weten wie je bent als de ander je vraagt. Dat, alleen dat is de magie van sm.

Meer informatie

Meer fantasieën en verhalen

Bronvermelding

Ingestuurd door: © B-liever

Geef een antwoord